گزارش صعود زمستانه یخچالهای پنجگانه کوهستان سبلان در یک برنامه

گزارش صعود زمستانه یخچالهای پنجگانه کوهستان سبلان در یک برنامه

  بنام یزدان پاک ما زنده به انیم که ارام نگیریم موجیم که اسودگی ما عدم ماست گزارش صعود زمستانه یخچالهای پنجگانه کوهستان سبلان در یک برنامه از انجایی که بنده علاقه زیادی به کوهستان سبلان دارم و برنامه های زیادی دراین کوهستان اجرا کرده بودم بر ان شدم که برنامه ای بروی تمامی یخچالهای […]

 

بنام یزدان پاک
ما زنده به انیم که ارام نگیریم موجیم که اسودگی ما عدم ماست
گزارش صعود زمستانه یخچالهای پنجگانه کوهستان سبلان در یک برنامه
از انجایی که بنده علاقه زیادی به کوهستان سبلان دارم و برنامه های زیادی دراین کوهستان اجرا کرده بودم بر ان شدم که برنامه ای بروی تمامی یخچالهای منطقه طراحی و اجرا نمایم. بعد از برسی همه جوانب موضوع با اقای جعفر پور هم طناب خوبم مشورت کرده و از اقایان سعید صلاح زاده و سعید بابایی که از رزومه خوبی در کوهنوردی برخوردار بودند دعوت به عمل امد.
از تابستان ۹۶ تاروز اجرای برنامه اصلی چندین صعود و برنامه ها و اردوهای تمرینی اموزشی و شناسایی منطقه و حتی جلسات مشاوره ای با اساتید و مسئولین محترم هیات استان و شهرستان برگزار گردید. در روند اجرای این اردوها ضمن اشنایی اعضای تیم با همدیگرتوان جسمانی استقامتی و فنی اعضای تیم مشخص و تایید شده و برنامه پنج یخچال برای زمستان ۹۶ قطعی گردید و برنامه منظمی برای بازگذاری و. صعود نوشته و اجرا شد که به شرح زیر اعلام میگردد.
روز ۲۷ اذر ماه منطقه کمپ یخچال بار گذاری شد( دوعدد چادر- کپسول گاز- غذا- ابزار فنی گروهی و انفرادی و طناب)
روز ۱۳ بهمن ماه برگذاری قله صورت پذیرفت(غذا – کپسول گاز – چادر)
در روز ۲۰ بهمن ماه هم قسمت غربی سبلان و منطقه هرم دو بارگذاری شد (کپسولهای گاز و غذا)
بعد از بارگذاری کامل منطقه و نظر به اینکه باید حد اقل شش روز هوای مساعد برای صعود داشته باشیم با مشوت با پشتیبان هوا شناسی ( اقای مهمندس هاشم نژاد) منتظرهوای خوب برای اجرای برنامه شدیم. بلاخره در روز چهارشنبه ۱۶ اسفند بعد از بارشهای سنگین با صلاح دید پشتیبان هوا شناسی تیم عازم منطقه شده و در ساعت یازده استارت برنامه از شابیل زده شد و حدود ساعت پنج عصر در ارتفاع ۴۱۰۰ متر به اولین بارگذاری رسیدیم. به علت بارشهای زیاد چهره گرده ای و سنگلاخی منطقه به برفچال عظیم تبدیل شده بود. وضعیت نقطه طوری بود با وجود اینکه جی پی اس دقیقا همان نقطه را نشان میدادو ما خودمان نیز از گذاشتن لوازم در این نقطه اطمینان داشتیم ولی بخاطر حجم زیاد برف هر چه برف را کندیم به نتیجه نرسیدیم و بعد از نزدیک ۳ ساعت کندن برف کیسه پلاستیک نارنجی رنگ وسیله ها در عمق بیش از سه متری نمایان شد و تمام اعضای تیم از خوشحالی فریاد زدند.
سپس لوازم را برداشته جای چادر ها را درست کرده و کمپ اول مان را برپا کردیم متاسفانه هوا طوفانی بود بنده با اقای هاشم نژاد تماس گرفتم به گفته ایشان روز پنجشنبه چند ساعتی هوا خوب خواهد شد ولی از شب پنجشنبه تا شب جمعه سرعت باد تا یکصدو بیست کیلومتر هم افزایش خواهد یافت. بعد از صرف شام تصمیم بر این شد که بنده با همراه اقای جعفرپور جهت صعود یخچال شمالی به ارتفاع بالاتر رفته و اقایان صلاح زاده و بابایی کمپ را جمع کرده و به ارتفاع ۳۶۰۰ متری به داخل پناهگاه سپاه بروند تا از طوفان در امان بمانیم. ساعتمان را روی پنج کوک کرده بودیم ولی سرعت باد اجازه صعود نمیداد بالا خره ساعت هشت روز پنجشنبه بعد از خوردن صبحانه و پرکردن فلاکسهایمان در یک هوای سرد و نسبتا ارام به سمت یخچال شمالی به راه افتادیم. طول اول بخاطر وجود برف در زیر یخچال بدون باز کردن طناب صعود شد و به بافت یخ رسیدیم با سرعت اقدام به برپایی کارگاه کرده و در حمایت کامل شروع به صعود نمودم بافت یخ بسیار سفت و شکننده بود از سه میانی ما بین کارگاها استفاده میشد که پیچها با زحمت و فشار زیادی در یخ فرو میرفت بعد از شش طول صعود بافت بلوری یخ به زیر پیشانی یخچال زیر سنگی که مستعد ریزش بود رسیده بودیم. بعد از گرفتن عکس از همان سنگ اقدام به صعود از کنار ان نمودیم و بام برفی را نیز بعد از پیشانی پشت سر گذاشتیم.
کولاک شروع شده بود و هوا رو به تاریکی میرفت سریعا خودمان را به کنار سنگی مابین محراب و قله رساندیم طناب ابزار و پیچ یخهارا از خود جدا کرده و در زیر ان قرار دادیم و یک لیوان چای گرم خورده و سریعا از مسیر شمال شرقی به پایین سرازیر شدیم. با بیسیم خبر صعود یخچال شمالی را به سایر اعضای تیم که هم اکنون در کمپ دوم در داخل پناهگاه سپاه مستقر شده بودند دادیم. بعد از دو ساعت در هوایی تاریک و طوفانی به پیش دیگر همنوردان رسیدیم روحیه تیم با دیدن ما و خبر صعود یخچال شمالی بهتر شده بود سپس شام خورده و با اطلا ع از اینکه فردا هوا طوفانی خواهد بود و تیم هیچگونه فعالیتی نخواهد داشت با خیال راحت خوابیدیم با توجه به اینکه روز شنبه روز بسیار سختی برای تمام اعضای تیم خواهد بود تمامی طول روز جمعه را به استراحت و ریکاوری و بارگیری مایعات پرداختیم.
ساعت پنج روز شنبه در حالی که هوا تاریک و طوفانی بود با اطلاع از اینکه نزدیک ظهر هوا پایدار خواهد شد از پناهگاه به سمت قله به راه افتادیم  حوالی ساعت یازده بعد از برداشتن لوازم فنی بارگذاری شده در مسیر  به قله رسیده و بلافاصله به سراغ بار گذاری دوم رفته  چادر و بقیه لوازم را با کمک بقیه اعضای تیم بسوی دریاچه منتقل کرده و چادرمان را بر پا کردیم  بعد از نیم ساعت استراحت و خوردن مقداری سوپ و تنقلات بنده ( اسماعیل عباسیان) به همراه اقای جعفر پور هارنس ها را پوشیده،  ابزار فنی و طناب را برداشته از مسیرشمالی و قسمت گرده سمت چپ یخچال پیر شمالی(قوجا یخچال) اقدام به فرود تا ابتدای یخچال کرده و با توجه به اینکه یک لایه برف یخ زده روی یخچال را پوشش داده و یخچال را از حالت یخ بلور به برف یخ زده تبدیل کرده بود و از انجایی که قوجا یخچال از تمام جهات مستعد ریزش بهمن میباشد به همین دلایل مسیر سمت چپ و نسبتا ایمن به سایرنقاط را برای صعود انتخاب کرده و بدون استفاده از طناب و ایجاد کارگاه بصورت سرعتی و سلو اقدام به صعود کردیم و بعد از شش طول مستقیا از روی مسیر ترکیبی بر روی قله سبلان ایستادیم بعد از گرفتن عکس و جمع کردن چادر و بقیه لوازم از مسیر غربی سبلان فرود رفتیم سپس به سمت هرم ها تغیر مسیر دادیم.
که سنگین ترین قسمت برنامه .به علت خستگی مفرط اعضای تیم. تاریکی ، کولاک شدید ، سرمای زیاد، برفکوبی، بارکشی بسیار سنگین در ارتفاع بالاو عدم تغذیه مناسب به علت پیمایش کامل روز طوری بود که تمام اعضای تیم حاظر به اتمام و لغو برنامه بودند. بالاخره زین اسبی مابین هرم یک و سبلان را پشت سر گذاشته و در موازات یخچال هرم دو بعد از کندن برف در زیر سنگی بزرگ کمپ چهارم خود را ایجاد کردیم. بعد از اب کردن برف و خوردن چایی و شام ( سوپ ماهیچه خانگی)و رفع خستگی روحیه و ارامش به اعضای تیم باز گشت و برنامه ریزی صعود یخچال هرم دو برای فردا یعنی روز یکشنبه ریخته شد. ساعت هفت صبح روز یکشنبه بعد از خوردن صبحانه بنده ( اسماعیل عباسیان) و اقای یوسف جعفر پور هارنسهایمان را پوشیده و تمامی ابزار فنی را به ان متصل کرده با کوله ای سبک به سمت یخچال هرم دو به راه افتادیم. شیب بسیار زیاد بود نقابها روی هم انباشته شده و بسیار پر خطر و بهمنی بود طوری که همطنابم این موضوع را چندین مرتبه به بنده گوشزد کرد ولی از انجایی که طی چند روز گذشته هیچ بارشی در منطقه صورت نگرفته بود و باد یکصد کیلومتر در ساعت روز جمعه گذشته برف شیبها را برداشته و سرمای زیر سی درجه باعث یخ بستن برفها شده بود بنده با مطالعه بر روی بافت برفها خطر بهمن را حداقل میدانستم وبه سمت دهلیزه سمت یخچال هرم دو حرکت کرده و در قسمتهای پر خطر با بیسیم به اقای بابایی و صلاح زاده که بالا تر از ما در قسمت غربی سبلان مستقر بودند و تاقسمتی از مسیر که به ما دید داشتند ارتباط بر قرار کرده گوشزد میکردم که اخرین نقطه ای که ما را مشاهده میکنند را به خاطر بسپارند تا در صورت بروز هر گونه حادثه اقدامات لازم را انجام دهند
به نظر بنده یخچال هرم دو به دلیل اینکه الارقم تلاشهای زیادی که انجام گرفته بود (سه تلاش فقط در همین زمستان) و تا به حال در زمستان صعود نشده بود میتوان به دسترسی مشکل به یخچال. وجود شکاف و دهلیزهای بهمنی پی در پی در طول مسیر. طولانی بودن و شیب بسیار بالای خود یخچال (نزدیک هشتاد درجه در انتهای مسیر) و بافت سفت خشک و شکننده یخ (طوری که یپچ یخ به سختی فرو میرفت و بعد از فرو رفتن تا نیمه باعث ترکیدن یخ میشد) و در نهایت وجود تاج سنگی منتهی به قله و قسمت ترکیبی یخچال و مهمتر از همه فرود از ان را اشاره کرد.
به هر حال بعد از چهار یا پنج طول صعود برف یخ زده روی یخچال که از ایمنی بسیار پایینی برخوردار بودیم و به اجبار بدون ایجاد کارگاه (عملا ایجاد کارگاهای امن و سریع امکان پذیر نبود) به بافت یخ یخچال دسترسی پیدا کردیم که بلافاصله کارگاه دو پیچه ایجاد کرده و هر دو نفر در حمایت کارگاه رفته و نفس راحتی کشیدیم سپس همطناب شده و کرده دو نفره مان را تشکیل دادیم. نظر به اینکه بافت یخ بسیار سخت و کارگاها بسیار ایمن بودند بلافاصله با اعتماد به نفس بالا اقدام به صعود با دو میانی کرده و سریعا کارگاهای بالایی را ایجاد کرده و بعد از چهار طول و پنج کارگاه به انتهای یخچال و قسمت تاج سنگی دسترسی پیدا کردیم. با بیسیم خبر صعودمان را به تیم پشتیبان دادیم و اینکه کمپ را جمع کرده و به سمت منطقه یخچالی کسری انتقال دهند.
با ایجاد کارگاه طبیعی روی سنگ سریعا به کار گاه پایین تر فرود امدیم و با حمایت از بالا و با گذاشتن سه میانی همزمان با کم کردن ارتفاع خود را به سمت چپ یخچال رسانده و کارگاه دو پیچه ایجاد نمودیم

سخترین قسمت یخچال هرم دو برای اقای جعفر پور لحظه ای بود.که او باید در شیب هشتاد درجه کارگاه بالا را باز کرده و با استفاده از تبر و کرانپون خود را به کارگاه پایین تر که سمت چپ یخچال زده بودم برساند با اینکه در وسط مسیر سه میانی گذاشته بودم با این همه این کار اعتماد به نفس و توانایی بالایی را میطلبید. بعد از باز کردن کارگاه توسط اقای جعفر پور. بنده با وسواس زیاد اقدام به جمع کردن طناب کردم که هیچ کشش یا فشاری روی همطنابم وجود نداشته باشد فرود و تراوس مسیر انجام شد ولی بعد از باز کردن اخرین میانی با پاندولی سی متری اقای جعفر پور پانزده متر در زیر کارگاهی که بنده ایجاد کرده بودم قرار گرفت بعد از کشیدن نفس عمیق اقدام به فرود نمودند بعد از گذاشتن یک میانی کارگاه دو پیچه ایجاد کردند و بنده با حمایت ایشان به کارگاه و سپس پایین تر از ایشان فرود رفتم . فرود از یخچال تا ارتفاعی که بافت یخ وجود داشت به همین روال انجام شد بعد از کاسته شدن شیب مسیر و عدم وجود یخ از طناب خارج شده و با استفاده از تبر و کرانپون تا انتهای یخچال فرود امدیم.
دو مرتبه به دهلیزهای بهمنی رسیده بودیم با وجود خستگی زیاد از سرعت خود کم نکرده و سریعا ادامه مسیر داده و از منطقه خطر خارج شدیم سپس کرانپن هارا از پا باز کردیم و با استفاده از ارتباط رادیویی و دیدن چراغهای اعضای دیگر تیم با انرژی به سمت انها راه افتادیم و در زیر پناهگاه معروف مشکینیها بعد از نزدیک به ده ساعت تلاش در ان روز به همدیگر رسیدیم

فعالیت زیاد تمامی اعضای تیم بقدری زیاد بود که از فرط خستگی فاصله یک ساعته تا پناهگاه را نتوانستیم طی کنیم و بالای یال مشرف به مسیر کسری کمپ پنجم خود را با زدن چادر ایجاد کرده و به داخل چادر رفتیم بعد از کمی رفع خستگی و صرف شام و مایعات دوباره بخاطر صعود یخچال هرم دوروحیه و انرژی مضاعفی بر کالبد تیم دمیده شد و همه میدانستیم که سختی برنامه را پشت سر گذاشتیم و با صعود یخچال هرم دو کار تقریبا تمام شده محسوب میشود بیخبر از ان که کولاکی شدی در راه است. فردا همان روز ساعت پنج صبح با روحیه ای خوب بیدار شده و با در نظر گرفتن اینکه امروز اخرین روز برنامه خواهد بود وسایل را جمع کرده و با پیمایش یک ساعته خودمان را به جانپناه کسری رساندیم لوازم را در جانپناه گذاشته ابزار فنی و طنابهارا برداشته و در دو کرده دو نفری . بنده و اقای بابایی به سمت یخچال اصلی و اقای جعفر پور و صلاح زاده به سمت یخچال فرعی به راه افتادیم. هر دو تیم به زیر یخچالهای کسری در ارتفاع ۴۱۰۰ رسیده بودیم هوا برای صعود مساعد نبود کولاک و مه بسیار شدید بود بنده با اقای هاشم نژاد( پشتیبان هوا شناسی) تماس گرفتم و ایشان نیز نظر مساعد برای صعود ندادند و فرمودند که فردا هوا نسبت به امروز بسیار بهتر خواهد بود. حدود یک ساعت در مقابل یخچالها ایستادیم تا کولاک و مه برطرف شود. راس ساعت دوازده ظهر با بیسیم بازگشت تیمها را به جانپناه اعلام کردم و هر دو تیم با کم کردن ارتفاع به جانپناه کسری رسیدیم. جانپناه تا سقف پوشیده از برف بود و پنجره های ان نیز شکسته بودند طوری که کولاک داخل ان بیشتر از بیرون احساس میشد دو نفر از اعضای تیم مسئول خالی کردن برف و دو نفر دیگر مشغول بستن پنجره ها با بقایای پتوهای انجا شدیم بالا خره بعد از دو ساعت چادر خود را زده و کمپ ششم خود را برپا کرده و به داخل چادر رفتیم . غذا و کپسول گاز به اندازه کافی داشتیم قرمه سبزی اماده کردیم بعد از صرف غذا وقت برای استراحت داشتیم کلی حرف زده و فیلم و عکس تهیه کردیم و با روحیه ای خوب ساعتمان را برای پنج صبح جهت اخرین حمله و صعود نهایی کوک کرده به کیسه خواب رفتیم.
برای صبحانه عسل با بیسکویت خوردیم فلاکسهایمان را پر کرده و در همان کرده های قبلی به سمت یخچالهای کسری راهی شدیم. در ساعت یازده و نیم صبح که ما در میانه مسیر یخچال اصلی بودیم صعود یخچال فرعی توسط تیم اقای جعفر پور توسط بیسیم به بنده اعلام شد و تیم ما با نرژی بیشتری به صعود ادامه داد.
یخچال اصلی کسری را میتوان طولانی ترین یخچال منطقه نام برد که بیش از پانزده طول دارد که ابتدای ان با شیب ملایم اغاز شده و بعد از هفت طول صعود به بافت یخی و قسمت پر شیب ان رسیدیم. بافت یخ این یخچال نیز مشابه یخچال هرم دو و یخچال شمالی در زمستان از نوع بلور سبز رنگ بسیار سخت و شکننده بود تفاوتی که که مابین این یخچال و یخچالهای هرم و یخچال شمالی وجود داشت این بود که سطح یخچال بسیار نا هموار و دارای برامده گی های زیادی بود که کار صعود را مقداری مشکل میکرد ولی جنس یخ تفاوتی با دیگر یخچالها نداشت. بالاخره اولین کارگاه یخ را بصورت دو پیچه برقرار کرده و بعد از چهار طول یخ بلور دو مرتبه به بافت برف یخ زده رسیدیم. از انجایی که زمان برای ما خیلی مهم و حیاتی بود با اطلاع از خراب شدن هوای بعد از ظهر روش صعودمان را به صعود همزمان با حمایت دو پیچ یخ میانی ادامه دادیم. ساعت دونیم ظهر یخچال اصلی کسری بطور کامل صعود شد و تیم ما در قله ایستاد متاسفانه هوا بقدری مه الود شد که حتی یک متری مان را نمیتوانستیم ببینیم. برنامه فرود ما از یخچال فرعی بود که به علت عدم دید کافی به مسیر شمال غربی رفته با مسیر جی پی اسی که قبلا برای موارد اضطراری روی گیرنده های خودنصب کرده بودیم اقدام به فرود کردیم. مسیر گرده ای میکس و ریزشی بود طوری که در چند مورد مجبور به استفاده از طناب شدیم. هوا همچنان مه الود بود و به تاریکی میرفت و ما با استفاده از جی پی اس در تاریکی و مه شدید خود را به جانپناه رساندیم بعد از خوردن اب و چایی و تنقلات چادر و لوازم را جمع کرده و همگی از مسیر زمین گرمایی که مسیر ان در جی پی اس هایمان موجود بوداقدام به فرود کرده بعد از شش ساعت پیمایش و برفکوبی و بارکشی سنگین به لب جاده رسیدیم. تیم پشتیبان قبل از ما در منطقه حضور داشت و به استقبا ل ما امدند.

نقاطی که این صعود را هائز اهمیت و متمایز از سایر برنامه ها میکند به این موضوع میتوان اشاره کرد که جدای از اینکه پنج یخچال منطقه سبلان در زمستان در یک برنامه صعود شده است . یخچالهای هرم دو و قوجا یخچال ( یخچال پیر شمالی) نیز برای اولین بار است که در زمستان صعود میشوند. که این نقطه نشانگر توان جسمانی . فنی و مدیریتی بالای تیم صعود کننده را میرساند.

در اخر از تمامی اعضای تیم اصلی و تیم های پشتیبان که سهم بسیار بزرگی در اجرای این برنامه داشتند و در این مدت بد خلقی های بنده رو تحمل کردند صمیمانه تشکر و قدردانی میکنم

نقاط قوت این صعود و دلایلی که باعث موفقت این صعود شد
۱-وجود همدلی و هماهنگی و احساس مسئولیت و پافشاری رسیدن به هدف و همکاری بسیار شدی اعضای تیم با یکدیگر
۲- وجود راهنمای بسیار خبره محلی در ترکیب تیم
۳- استفاده از پشتیبان هوا شناسی و تیم پشتیبان بسیار قوی قبل ودر طول زمان اجرای برنامه و بعد از صعود و هماهنگی استاد سید علی اقا سیدی رییس امداد نجات استان با عوامل امداد نجات منطقه تبریز و اردبیل در صورت بروز حوادث احتمالی که باعث تقویت اعتماد به نفس اعضای تیم صعود کننده شده بود.
۴- استفاده از پوشاک و لوازم و تجهیزات کامل و استاندارد

شرکت کنندگاه در برنامه
۱- اسماعیل عباسیان سرپرست عجبشیر
۲- یوسف جعفرپور راهنما اردبیل
۳- سعید صلاح زاده عجبشیر
۴- سعید بابایی تبریز

تیم پشتیبان
۱ جلیل فرشباف
۲ علی خادمی
۳ یعقوب جعفرپور

لوازم استفاده شده در برنامه
لوازم فنی انفرادی
۱- کلاه کاسک
۲- هارنس
۳- تبر یخ
۴- کرانپون
۵- ابزار فرود حمایت و خود حمایت

لوازم فنی گروهی
۱- طناب ۹/۲ میل دو طول
۲- پیچ یخ ده عدد
۳- اسلینگ در اندازه های مختلف شش عدد
۴- کوییک درا ده عدد

لوازم رایویی و ناوبری
۱- بیسیم و باطری اضافه ۴ عدد
۲- جی پی اس ۳ عدد

 

 

 

 

 

 این گزارش در تاریخ ۲۰-۰۱-۹۷ اصلاح گردید.

کلید واژه ها